BÖYLE  BİR  DOSTUNUZ  OLDU  MU?

Daima  düşünceliydi.
Susması  konuşmasından  uzun  sürerdi.
Lüzumsuz  yere  konuşmaz; konuştuğunda  ne  fazla, ne  eksik  söz kullanırdı.
Dünya  işleri  için  kızmazdı.
Kendi  şahsı  için  asla  öfkelenmez  ve  öç  almazdı.
Kötü  söz  söylemezdi.
Affediciliği  tabii  idi. İntikam  almazdı.
Düşmanlarını  sadece  affetmekle  kalmaz, onlara  şeref  ve  değer de  verirdi.
Kendisini  üç  şeyden  alıkoymuştu: Kimseyle  çekişmezdi,
Çok  konuşmazdı, boş  şeylerle  uğraşmazdı.
Umanı  umutsuzluğa  düşürmezdi.
Hoşlanmadığı  birşey  hakkında  susardı.
Hiç kimseyi ne yüzüne karşı, ne de  arkasından  kınar ve  ayıplardı.
Kimsenin  kusurunu  araştırmazdı.
Kimseye  hakkında  hayırlı  olmayan  sözü  söylemezdi.
Yanında en son konuşanı ilk önce konuşan  gibi  dikkatle  dinlerdi.
Gerçeğe  aykırı  övgüyü  kabul  etmezdi.
Her zaman  ağırbaşlıydı.
Konuşurken  çevresindekileri  adeta  kuşatırdı.
Kelimeleri  parıldayan  inci  dizileri  gibi  tatlı  ve  berraktı.
Yürürken beraberindekilerin gerisinde yürürdü; Ayaklarını yerden canlıca kaldırır, iki yanına salınmaz, adımlarını geniş atar, yüksek bir yerden iner gibi öne doğru eğilir, vakar ve sükunetle rahatça yürürdü. Kapısına  yardım  için  gelen  kimseyi  geri  çevirmezdi.
Bir gün kendisinden yaşça küçük bir dostunun omuzlarından tutarak şöyle demişti: "Sen dünyada garip bir kimse, yahut bir yolcu gibi ol!"
Her zaman  hüzünlü  ve  mütebessim  bir  haletle  dururdu.
Adet  üzere  sarfedilen  hiçbir  kötü  sözü  ağzına  almamıştı.
Sıkıntılı  hallerinde  kabalaşmaz, bağırmazdı.
Fakirlerle  birlikte  yerdi; öyle ki  onlardan  ayırt  edilemezdi.
Sade  kıyafetler  giyer, gösterişten  hoşlanmazdı.
Konuşurken  yüzünü  başka  tarafa  çevirmez, bulunduğu  mecliste  ayrıcalıklı  bir  yere  oturmazdı.
Sabahları  evinden  çıkarken  şöyle  söylerdi. "İlahî, doğru  yoldan sapmaktan  ve  saptırılmaktan, kanmaktan  ve  kandırılmaktan, haksızlık  etmekten  ve  haksızlığa  uğramaktan, saygısızlık  etmekten  ve  saygısızlık  edilmekten  sana  sığınırım.”
Sıradan  değildi; ama  sıradan  insanlar  gibi  yaşardı.
O, HZ. PEYGAMBER’di.  (ALEYHİSSALÂTU  VESSELÂM).